Uit eten in Boechara

Boechara eet anders dan Samarkand of Tasjkent. De keuken is zoeter en gebruikt meer gedroogd fruit, een erfenis van de Perzische en joodse invloeden in de stad. Het aanbod is overzichtelijk: een handvol terrassen aan Lyab-i Hauz, wat restaurants in gerestaureerde medresses en karavanserais, en daarnaast de chaikhana's en eethuizen waar de stad zelf komt.

Boechaarse plov

De lokale plov, hier osh genoemd, bevat naast rijst, wortel, ui en lamsvlees ook kikkererwten en rozijnen. Anders dan in Samarkand worden de lagen bij het opdienen dooreengeschept, waardoor het gerecht donkerder oogt en zoeter smaakt. Plov is in Oezbekistan een middaggerecht: de grote ketels worden 's ochtends opgezet en zijn rond een uur of twee leeg. Vraag je 's avonds om plov, dan krijg je opgewarmde rijst. Meer over de verschillen per stad lees je bij plov.

Op zondagochtend leeft de traditie van de osh voort: mannen komen vroeg samen in een chaikhana of buurtcentrum om gezamenlijk plov te eten, vaak al vanaf een uur of zeven. Het gebruik is verbonden met bruiloften, herdenkingen en het wijkleven van de mahalla. Als bezoeker mag je meestal gewoon aanschuiven; je betaalt een vast bedrag en krijgt een schaal, brood en groene thee.

Wat je verder eet

• Shashlik — spiesen van lam, rund of kip boven houtskool, vaak geserveerd met rauwe ui en azijn. Zie shashlik.
• Lagman — handgetrokken noedels in bouillon met paprika, tomaat en vlees, ook als gebakken variant.
• Manti — grote gestoomde deegpakketjes met lam en ui, of met pompoen.
• Samsa — hartige koekjes uit de tandoor, hier vaak met een dun, bladerdeegachtig korstje.
• Brood — Boechaarse non is platter en droger dan de ronden uit Samarkand.

De terrassen aan Lyab-i Hauz

De zaken rond de vijver zijn de bekendste adressen van de stad. Je zit onder eeuwenoude moerbeibomen aan het water, en 's avonds is er in de Nadir Divan-Begi-medresse of op een van de terrassen een folkloreshow met muziek, dans en een modeshow met ikat en suzani. Toeristisch, maar het wordt zonder cynisme gebracht. De prijzen liggen ruwweg twee keer zo hoog als elders in de stad en het eten is degelijk zonder meer te zijn. Reken op 60.000 tot 120.000 som voor een hoofdgerecht, ordegrootte € 5 tot 10, plus een toeslag of minimumbesteding als er een show is. Meer over het plein staat bij Lyab-i Hauz.

Waar de stad zelf eet

Loop tien minuten van de vijver vandaan en de prijzen halveren. Rond de Kolkhozny-bazaar en langs de doorgaande wegen ten noorden van de oude stad staan de eenvoudige eethuizen: een ketel plov, een grill, plastic stoelen en geen menukaart. Wijs aan wat je wilt; voor 25.000 tot 50.000 som eet je er goed. Ook de chaikhana hoort erbij: het theehuis waar mannen op een houten tapchan met groene thee en brood de middag doorbrengen. Zie ook thee in Oezbekistan.

Restaurants in historische gebouwen

Een aantal karavanserais en medresses in de oude stad is verbouwd tot restaurant, met tafels in de binnenhof en soms een dakterras met zicht op de Kalon-minaret. De kaart is er internationaler, met soms wijn uit Oezbeekse wijngaarden. Ook de betere boetiekhotels serveren 's avonds in hun hof, meestal ook voor niet-gasten — vaak de beste maaltijd van je verblijf, mits je een dag vooruit reserveert.

Praktisch

• Ritme — lunch tussen twaalf en drie, diner vanaf een uur of zeven. Buiten het toeristische centrum sluiten keukens rond tien uur.
• Vegetarisch — vraag ernaar en houd rekening met vleesbouillon in soepen. Salades, manti met pompoen, brood en groentegerechten zijn er wel. Zie vegetarisch eten in Oezbekistan.
• Alcohol — bier en wijn zijn breed verkrijgbaar in toeristische zaken; in buurteethuizen vaak niet. Tijdens de ramadan is het aanbod beperkter.
• Betalen — contant in som is overal goed; kaartbetaling werkt in de grotere zaken. Fooi is niet verplicht.

Alle bezienswaardigheden van de stad vind je in de reisgids voor Boechara.